woensdag 8 mei 2013

Ruth Jaccot - A Lady On Stage (Recensie)


Totaal verwachtingsloos neem ik plaats op mijn stoel bij de nieuwe theatervoorstelling van Ruth Jacott. Alhoewel ik nog nooit in aanraking ben geweest met haar en haar muziek was ik toch erg benieuwd. Ga ik een leuke avond hebben? Desondanks ik geen fan ben van Ruth Jacott?

De acht koppige live band speelt een energieke instrumentale intro voordat Ruth het podium betreed. Ik zit verrast op het puntje van mijn stoel als Ruth in haar dagelijkse kloffie het podium op komt lopen. Je kent het wel, zo'n setje kleren die je aan hebt op een zondag wanneer je de hele dag op de bank vertoeft. Buiten haar doodgewone outfit draagt Ruth ook geen pruik, wat niemand verwacht had. Verraste geluiden klinken vanuit de zaal waarop Ruth vrijwel direct ingaat. Ze zoekt duidelijk contact met haar publiek wat zorgt voor een fijne stemming. Ruth neemt ons mee naar hoe haar carrière begon, ze neemt ons zelfs mee naar haar schooltijd. Tussen alle bijzondere, grappige maar vooral vermakende verhalen zingt ze haar prachtige liedjes. Zo heeft ze vrijwel direct na opkomst de hele zaal te pakken met haar liedje 'Inspiratie' wat inslaat als een bom. Ik kende het niet, maar vanaf dit moment heeft het mijn aandacht meteen te pakken gehad voor de rest van de avond.  

Het decor vertolkt een kleedkamer waar Ruth zich gedurende de avond haar kloffie inruilt voor fantastische outfits. Dit allemaal stapje voor stapje, beginnend bij het begin. Het café in Beverwijk waar ze haar eerste optreden deed als 15 jarig meisje met de band van haar oom. Ze neemt ons mee, en zingt opnieuw het prachtige lied 'I don't know how to love him'. Het lijkt alsof ze zich even weer 15 jaar voelt, en dat gevoel krijgen wij als theaterbezoeker ook. Vanaf hier gaat alles een beetje uptempo. Onder dat ze haar eigen nummers zowel bekend als onbekend zingt zie je haar steeds meer opbloeien. Ze neemt plaats achter de kaptafel, verwisseld van kleding, doet mooie schoenen aan en zet uiteindelijk weer een pruik op. Zo zie je haar van een meisje op het podium veranderen in een krachtige en prachtige vrouw. Dit uiteraard op haar eigen originele manier. Zo ligt de zaal bijvoorbeeld helemaal dubbel als zon 30 paar schoenen het podium opkomen en Ruth zich lekker vrouwelijk laat gaan bij haar 'schatjes'. 

Swingend
Buiten haar mooie levensverhaal brengt Ruth natuurlijk deze avond heel veel muziek! Haast heel de
Slotapplaus in Theaters Tilburg
theaterzaal kwam van de stoel af om mee te zingen en swingen op Ruth's eigen nummers en een aantal lekkere covers. Zo kwam bijvoorbeeld Cher, Tina Turner en disco-godin Donna Summer voorbij. Het mooiste is van alles dat Ruth er zelf ontzettend veel plezier in heeft en dat dan ook echt uitstraalt. Ze staat te genieten bij elk applaus dat ze krijgt en ze is de hele avond in beweging. Het gaf me dan ook een onderbuik gevoel toen ze 'Last Dance' van Donna Summer inzette. Het einde van de avond naderde, en dat betreurde me. 

Een dijk van een stem en een fantastische band!
Aan het begin van deze show stelde ik mijzelf de vraag of Ruth Jacott mij een hele avond kon entertainen. Ik ken veel van haar nummers niet en voelde me voorheen niet aangetrokken tot haar muziek of producties. Ik kende haar alleen van de musical Cats. Toch is het haar gelukt, wat getuigt van uitmuntende kwaliteit. Ik heb echt een geweldige avond gehad en vooral erg genoten. Wellicht komt dit door het totaalproduct, buiten dat Ruth Jacott een dijk van een stem heeft had ze ook een geweldige band bij. Het decor was erg basic zodat de volledige aandacht naar Ruth ging, en die verdient ze!

Bas Oeijen