donderdag 27 juni 2013

Hij Gelooft in mij (Recensie)

André Hazes lijkt bijna nog te leven. De laatste maanden is er veel te doen rondom de in 2004 overleden zanger. Zo waren er afgelopen week de 'Holland zingt Hazes' concerten in de Ziggo Dome waar Nederland nog één keer meezong met de goede oude hits van Hazes. Voor de mensen die meer geven om het verhaal achter Hazes draait er al vanaf november 2012 de musical 'Hij Gelooft in mij' in het nieuwe LaMar. En ook ik bezocht deze geslaagde productie!

Zelf ben ik wellicht iets te jong om echt liefhebber van André Hazes te zijn. Er zijn maar weinig dingen die ik me kan herinneren als 18-jarige over deze Nederlandse rasartiest. Een van de dingen die ik me wel kan herinneren is die bewuste dag in de Amsterdam Arena, en met die dag begint ook de musical 'Hij gelooft in mij'. We horen de stem van Jop Cohen met op de achtergrond het overweldigende geluid van een stampvolle Arena. "André doopte zijn pen in zijn hart, en schreef ..." klinkt het door een opslag stille maar volle theaterzaal. Het doek gaat open en we zien André op een zwart en grauw podium staan. De sfeer is perfect, het sluit lekker aan en het laat meteen zien wie André was. Een blikje bier wordt opengetrokken, het geluid klinkt hard en raakt diep.

Verhaal 
De musical vertelt het heftige verhaal achter het leven en het het huwelijk van Rachel Hazes (Ricky Koole) en André Hazes (Martijn Fischer). We zien hoe Rachel op 15-jarige leeftijd in contact komt met haar idool en daar uiteindelijk ook mee trouwt. De focus van de voorstelling ligt dan ook vooral bij Rachel, het verhaal wordt voornamelijk vanuit haar vertelt. Zo zien we hoe ze aan haar 100% Rotterdamse ouders Friedel (Doris Baaten) en Jan (Hajo Bruins) van Galen vertelt dat ze een relatie heeft met een veel te oude man die dan ook nog eens André Hazes blijkt te zijn. De reactie van de gemiddelde ouder is vrij vanzelfsprekend; niet erg positief. Toch trouwen André en Rachel, maar is dit uit pure liefde of de liefde voor roem en rijkdom?

Een van de belangrijkste elementen uit de voorstelling is dat het leven van Hazes goed wordt geschetst. We maken alles mee vanuit het perspectief van Rachel Hazes. De scriptschrijvers hebben er geen doekjes om gewonden. Vooral het alcoholprobleem van Hazes is pontificaal aanwezig. Dit zorgt voor heftige taferelen tussen André en zijn omgeving, die dan ook met zorg worden gespeeld. Erg mooi in dit geheel is de decoropstelling waarin een grote witte koelkast vol met bier het ludieke middelpunt is tussen de repetitieruimte en de huiskamer van Hazes. Dat de koelkast vaak open gaat is uiteraard geen verassing, des te verder we in het leven van André duiken des te vaker hij grijpt naar een blikje bier wat uiteindelijk steeds verder in het verhaal ook een steeds groter probleem wordt. André gaat steeds meer drinken en krijgt daarnaast last van lichamelijke problemen. Zijn band klaagt over het feit dat André niets meer hoort en ook Rachel merkt dit in de omgang met haar man. Als later blijkt dat zijn gehoor zo slecht is dat de concerten in de Arena eigenlijk niet kunnen doorgaan dan breekt André. Ook het overlijden van zijn manager Tim Griek (Cees Geel) valt hem zwaar. Heel zwaar..

Geen meezingfestijn 
Frank Ketelaar en Kees Prins hebben de musical vrij pakkend geschreven. Het is een boeiende musical waarin je niet verlangt naar een pauze of het slotapplaus. Dit komt vooral ook door de activiteit op het podium. De scenes zijn kort en bondig en de decorwisseling verloopt vlot. Het licht en geluid sluit goed aan op het spel van de acteurs en het live orkest kan prima uit de voeten met de nummers van Hazes. Erg positief aan deze productie is dat het zeker geen meezingfestijn is, dat maakt het ook aantrekkelijk voor mensen die in het verleden geen fan waren van Hazes. Soms worden nummers volledig anders gebracht dan het origineel of plots afgebroken. In mijn ervaring was dit zeer prettig. Wat erg mooi was dat het nummer 'Zij geloofd in mij' als een soort van rode draad door de musical heen loopt, je hoort het meerdere malen terugkomen en telkens weer precies goed getimed en fantastisch ingezet. Ook bij het nummer 'Bloed, zweet en tranen' komt de cast echt tot een hoogtepunt.

Hij Gelooft in mij is zeker een aanrader die je in dit theaterseizoen zeker gezien moet hebben. De echte die-hard Hazes fans zullen het spijtig vinden dat er weinig te zingen valt maar als doorsnee theaterbezoeker zal je daar geen last van hebben. Hij gelooft in mij is nog tot december 2013 te zien in het LaMar Theater in Amsterdam!

Bas Oeijen