donderdag 20 februari 2014

Sonneveld (Recensie)

Wim Sonneveld, een van de ‘Grote 3 van het Nederlandse Cabaret van na de Tweede Wereldoorlog’ is al een geruime tijd overleden. Toch hoeven we hem niet te missen, want we kunnen zijn werk niet wegdenken uit de Nederlandse theater- en muziekindustrie. Albert Verlinde Entertainment liet zich inspireren door het leven van Wim Sonneveld en dat resulteerde in de musical ‘Sonneveld’. Wij bezochten deze voorstelling in Theaters Tilburg.


In het jaar 1916 zag Wim Sonneveld het levenslicht. Hij verloor op zeer jonge leeftijd zijn moeder en eindigde samen met zijn vader, die een eigen kruidenierswinkel runde. Gedurende Wim’s jeugd probeerde zijn vader hem te overtuigen dat hij ooit de kruidenierswinkel voort zou zetten als hij dat zelf niet meer zou kunnen. Maar de kleine Wim had grotere ambities en begon in 1932 met zingen bij een amateur-zanggroep. Gedurende deze jaren ontwikkelde Wim zich enorm en per toeval kwam hij Huub Janssen tegen, waarmee zijn droomcarrière steeds dichterbij kwam. Als hij een aantal jaar later aangenomen wordt bij Louis Davids als secretaris-administrateur, mag hij soms ook wat kleine rolletjes vertolken en begint hij met het zingen van chansons. Uiteindelijk, een tiental jaar later is Wim Sonneveld uitgegroeid tot een van de grootste Nederlandse artiesten die we kennen in de Nederlandse Theaterindustrie.

In de musical Sonneveld kijken we samen met Wim Sonneveld (Tony Neef ) vanuit het ziekenhuisbed terug op zijn bijzondere leven. Hoe het allemaal begon in de kruidenierswinkel van zijn vader tot op de dag dat Sonneveld eindigt met een hartstilstand in het ziekenhuis. We zien aan het begin van de voorstelling hoe Sonneveld door een liftster (Cindy Bell) naar het ziekenhuis wordt gebracht. Vanaf dat moment worden we meegenomen door middel van losstaande scenes die de gebeurtenissen vertolken uit het leven van Sonneveld. In al deze scenes worden een of meerdere liedjes uit het brede repertoire van Sonneveld gezongen, die aansluiten op de desbetreffende situatie. Zo maken we mee hoe Wim zijn liefde Huub Janssen (Jan Elbertse) ontmoet en daarmee uiteindelijk een geheim leven weet op te bouwen, waarin de carrière van Wim natuurlijk centraal staat. Hierbij ervaren we van dichtbij hoe Sonneveld vakkundig zijn homoseksuele gevoelens verborgen weet te houden voor de buitenwereld en tot God om vergiffenis bid na elke homoseksuele vrijpartij. Zelfs als Sonneveld uiteindelijk een dubbelrelatie met Huub en de jonge Friso (Thomas Cammaert) heeft blijft hij stug voor de buitenwereld zijn ‘geheim’ verbergen.

Beetje bij beetje leren we Wim Sonneveld van een andere kant kennen. We zien hoe hij omgaat met zijn relaties en hoe hij zijn eigen carrière vorm geeft. Een carrière waar de pers en het publiek ‘monsters’ zijn en waar hij elke keer weer gespannen het toneel op stapt. We passeren alle hoogte- en dieptepunten. Vanaf zijn allereerste optreden, zijn theaterprogramma’s met zijn muzikale collega’s waaronder Conny Stuart (Mariska van Kolck) tot uiteindelijk zijn eerste soloprogramma’s in 1964. Een carrière waar hij naar eigen zeggen niet blij van werd, hooguit tevreden…

Scriptschrijver Pieter van de Waterbeemd heeft samen met Eddy Habbema het bijzondere levensverhaal van Wim Sonneveld gevormd tot een prachtige musical waar hoofdrolspeler Tony Neef de show mag stelen. En dat doet hij vol passie en overgave. Desondanks kan niemand uiteraard tippen aan Wim Sonneveld, hoewel Tony Neef wel heel erg in de buurt komt. Maar ook de rest van de cast weet een knap staaltje acteerwerk neer te zetten wat resulteert in een krachtige musical waar acteerwerk, muziek, zang en decor samenkomen op een authentieke manier. Een aanrader!

Bas Oeijen

Rating: