zondag 14 december 2014

Big Black & Beautiful in Concert (Recensie)

Drie dames, een fantastische live-band, uitbundige kostuums en een duidelijk aanwezige showfactor is wat de succesformule vormt van Big, Black & Beautiful. Een theater en concertconcept wat een langer tijd meegaat in de Nederlandse theaterindustrie. Ook dit theaterseizoen toert de productie langs de Nederlandse Theaters met een nieuw avondvullend theaterprogramma.


De drie dames, Michelle David, Rocq-E Harrel en Lucretia van der Vloot zijn geen onbekende gezichten op het toneel. Michelle, die al vanaf haar vierde zingt, kennen we onder andere van The Mission of Love en The Sound of Motown. Ook heeft ze voor diverse grote artiesten als backing-vocal mogen zingen, zoals Diana Ross en Michael Bolton. Michelle David is net als Rocq-E Harrel in Amerika geboren, ook Rocq-E zong in het verleden als backing-vocal bij Diana Ross en bleef daarna in Nederland hangen voor de liefde. Inmiddels maakt ze onderdeel uit van de Female Factory, It Takes 2 en The Big, Black & Beautiful. De laatste van de drie dames is de Amsterdamse Lucretia van der Vloot, die als jong kind de droom had om operazangeres te worden. Gelukkig waagde ze zich tijdens haar studie aan de kleinkunstacademie aan de popmuziek, inmiddels is ze daar lekker in blijven hangen en zien we Lucretia regelmatig terug in de Nederlandse theaters. Naast The Big, Black & Beautiful speelt ze dit seizoen ook in de theatervoorstelling genaamd ‘De Vaginamonologen’.

Een bijzondere start volgt als het rode theaterdoek zich opent in Theaters Tilburg. De voorstelling begint met een relatief rustig nummer waarna bij het tweede nummer vrijwel direct de zaal geactiveerd wordt. Na minder dan vijf minuten weten de dames het publiek al uit te stoelen te tillen en wordt het nummer ‘Boogie Wonderland’ ingezet, ook het daaropvolgende ‘Happy’ van Pharell Williams’ wordt uitbundig meegezongen. Veel tijd om de heupen in beweging te brengen krijgt we echter niet, al na het tweede uptempo nummer wordt de versnelling uit de voorstelling gehaald en worden we meegenomen naar een serie ingetogen ballads. De nummers kennen een interessante afwisseling qua genre en zowel de muziek, zang als de eigenwijze danspasjes van de drie zangeressen komen zeer prettig samen. Voor de pauze pakken de drie dames nog een solo-momentje, wat wordt ingeluid door een ludieke sketch waar een persconferentie wordt nagebootst. Juist met die solo-momentjes maken Michelle, Rocq-E en Lucrectia kenbaar dat zij ook als individu en zonder samenzang het publiek kunnen inpakken. Iets wat je, na de eerste serie nummers, wellicht in twijfel had kunnen trekken.

Na de pauze pakken de dames lekker door met een prettige afwisselingen qua tempo en genre. De vijfkoppige liveband weet de zaal te activeren met de altijd fijne ‘Hit The Road Jack’ wat een zeer aangename sfeer creëert, waarna de dames volgens thema’s de voorstelling vormen. Salondeuren, hooibalen en paaldanspalen mogen het decor vormen terwijl de drie dames ongekend goed staan te presteren op de planken van de Tilburgse schouwburg. Terwijl bekende en onbekende nummers van vroeger en nu de revue passeren valt het op dat de voorstelling niet gevoelsmatig naar een einde toewerkt, waardoor het einde van de avond redelijk onverwachts daar is. De onvrede, wat betreft het einde van de avond, wordt vlotjes en subtiel weggenomen met een twee nummers tellende toegift waarop de avond, die rustig begon, ook rustig afgesloten wordt.

Big, Black & Beautiful kent een brede muzikale selectie, voor ieder wat wils. Van pop en soul tot blues en gospel. Maar ook van klassieke disco-hitjes tot de alledaagse hits. De dames weten onder begeleiding van de krachtige live-band een geweldige avond te verzorgen op een ongekend hoog niveau. Big, Black & Beautiful is een avond om niet bij stil te zitten, en vooral om niet snel te vergeten!

Bas Oeijen

Foto’s (c) Charity König

Aantal sterren: