zondag 20 september 2015

Grease (Recensie)


Op zondag 13 september 2015 beleefde de musical Grease haar landelijke première in Theaters Tilburg. Een musical naar het verhaal van de gelijknamige film uit 1978 die indertijd wereldwijd een doorslaand succes was in de filmwereld. Ruim 37 jaar later brengt Stage Entertainment het liefdesverhaal van Sandy en Danny terug naar de Nederlandse theaters. De goede oude tijd komt daarmee heel even weer héél dichtbij.


De musical Grease vertelt het verhaal van Sandy Olssen en Dany Zuko die elkaar hebben leren kennen tijdens hun zomervakantie. Als het zoete stelletje aan het einde van de vakantie terugkeert naar huis, denken ze dat ze elkaar nooit meer zullen zien. Maar niets blijkt minder waar te zijn als de twee elkaar tegen het lijf lopen op de Rydell High School. Toch blijkt de liefde anders tot uiting te komen dan ze gewend zijn . De stoere ‘T-Bird’ Dany kan uiteraard niet meegaan in de zoetsappige benaderingen van inmiddels ‘Pink Lady’ Sandy. Is de liefde tussen Dany en Sandy bestand tegen de groepscultuur? Weten de twee zichzelf, elkaar en hun liefde weer terug te vinden?

Het is niet de eerste keer dat de musical Grease naar de theaters trekt. Producent Albert Verlinde zette de musical in 2006 ook al op de planken. Een feest der herkenning dus voor haast alle generaties theaterpubliek. Opvallend aan de 2015 variant van Grease is de jonge cast waarvan een enkeling zelfs voor het eerst op het toneel staat. Een van deze debuterende talenten is Tim Douwsma die de hoofdrol van Dany Zuko op zich heeft genomen. Aan zijn zijde als Sandy Olssen staat de nog zeer jonge (17) Vajèn van den Bosch, die vorig theaterseizoen nog een rol bekleedde in The Sound of Music. De twee worden ondersteund door een uitbundige en soms iets wat zwakke cast. Deze zwakte is vooral te herkennen in de eerste helft van de musical. Het geheel voelt ietwat rommelig aan en vooral de hoofdrolspelers lijken  soms te kort te schieten. De stoere Dany voelt aan als een irritante etterbak en de verliefde Sandy lijkt eigenlijk zelf niet te weten wat ze aan het doen is. Zowel Douwsma als van den Bosch zijn vocaal sterk maar brengen de karakters niet overtuigend ten tonele, waardoor de rommeligheid van het geheel vooral in de eerste helft erg opvalt.

Choreograaf Martin Michiel heeft zichtbaar veel energie gestopt in de choreografie van de musical. Er wordt uitbundig gedanst door de cast en in de tweede helft van de voorstelling weet het enthousiasme van de cast het publiek regelmatig te activeren. Soms is de choreografie zo strak en uitbundig dat hoofdrolspeler Tim Douwsma zichtbaar steken laat vallen in zijn dans. Dan hebben we nog René van Kooten die de rol van Vince Fontaine vertolkt. De DJ komt in de eerst helft van de musical maar magertjes aan bod en pas na de pauze mag van Kooten vocaal uitpakken.

De musical Grease is een goed voorbeeld van de fusie tussen Albert Verlinde entertainment en Joop van den Ende’s Stage Entertainment. De musical wordt gepresenteerd zoals we dat gewend zijn van Stage Entertainment, maar we zien er duidelijk de uitgangspunten en keuzes van Verlinde in terug. Een voorbeeld hiervan is de jonge cast, de laagdrempeligheid van de musical en de wijze waarop het verhaal uit 1972 in het 2015 tijdperk wordt vertelt. Individueel kan men daar zelf een positieve of negatieve invulling aan geven.

Stage Entertainment brengt met Grease geen slechte musical naar het theater. De muzikale arrangementen zijn sterk en het totaalplaatje van de musical is zeker niet slecht. Toch heeft de musical wat kleine schoonheidsfoutjes die soms de pret een beetje drukken. Pret die er zeker wel is omdat de musical Grease een lekkere feel-good musical is. Het is een feest, van begin tot eind. Maar als aan dat feest (der herkenning) een einde is gekomen smaakt het ook weer niet naar meer..

Bas Oeijen

Aantal Sterren: